1. Start
  2. Artykuły
  3. Polecamy
  4. Koncert prezentujący materiał nagrany na płycie Bartók - Kodály
ARTYKUŁ: Polecamy - Koncert prezentujący materiał nagrany na płycie Bartók - Kodály

Koncert prezentujący materiał nagrany na płycie Bartók - Kodály

szukaj w artykułach:
18 kwietnia 2012, godz. 19:30
Zapraszamy serdecznie na pierwszy koncert prezentujący materiał nagrany na płycie Bartók - Kodály. Jest to pierwsze w Polsce nagranie:
Béla Bartók – 44 duety na 2 skrzypiec
Zoltán Kodály – Serenada na dwoje skrzypiec i altówkę op. 12

Wykonawcy:
Anna Wójtowicz – skrzypce Paweł Wójtowicz – skrzypce
Elżbieta Gromada – altówka

Béla Bartók swoje 44 duety na dwoje skrzypiec skomponował na początku lat trzydziestych XX wieku na prośbę Ericha Dofleina – niemieckiego skrzypka i pedagoga z Freiburga, który poszukiwał zbioru utworów o charakterze dydaktycznym, jednocześnie zaś do głębi nowoczesnych.
44 duety podzielone są na cztery zeszyty, w których utwory ułożone są według zasady gradacji stopnia trudności technicznej. Wszystkie pieśni i tańce zawarte w zeszytach oparte są na muzyce ludowej wielu krajów Europy wschodniej, jednak we wszystkich utworach bardzo wyraźnie widoczna jest swoboda w operowaniu zarówno harmoniką jak i rytmiką. W 1936 roku kompozytor wybrał 6 spośród 44 duetów i stworzył z nich nowy zbiór zatytułowany Petite Suite.

Serenada op. 12 Zoltána Kodály’a, węgierskiego kompozytora i etnografa, którego neoromantyczno-impresjonistyczne kompozycje (pieśni, utwory instrumentalne i opery) bazują na węgierskiej muzyce ludowej,skomponowana została na nietypowy zespół kameralny złożony z dwojga skrzypiec i altówki. Pierwsza część, Allegremente, przynosi początkowo nastrój taneczny, zaś a miarę rozwoju akcji muzycznej kompozytor wielokrotnie dokonuje zmian tempa i charakteru wyrazowego muzyki. Część druga, Lento, ma non troppo, rozpoczyna się poruszającym solo altówki na tle tremolo drugich skrzypiec. Pierwsze skrzypce odpowiadają prezentując, przywodzące na myśl ptasie trele, motywy, by ostatecznie przejąć linię melodyczną i prowadzić dialogi motywiczne z altówką. Wzbudzające niepokój tremolo doprowadza muzyczną narrację do solowej kadencji skrzypiec.
Trzecia i zarazem ostatnia część, Vivo, to żywiołowy finał pełen tanecznych rytmów ludowych. Podobnie jak w części pierwszej, także tutaj kompozytor stosuje wielokrotne zmiany tempa, zaś pod koniec finału pojawiają się zaś motywy o charakterze recytatywnym. Harmonika całości pozostaje w większej części diatoniczna, słychać jednak także wyraźnie wpływy węgierskiej muzyki ludowej.

www.bartokodaly.republika.pl
www.filharmonia.krakow.pl/Strona_główna/4069-KONCERT_KAMERALNY.html


kategoria: Polecamy




© CameralMusic 2011 by programista | design: studiobaklazan.pl