Jaką operę zobaczymy w lipcu na Targu Węglowym? Zagłosuj na portalu Trójmiasto.pl

Po raz siódmy Instytut Kultury Miejskiej zaprasza na letni pokaz opery na Targu Węglowym. O tym, jaką operę zobaczymy 16 lipca zadecydują mieszkańcy w internetowym głosowaniu na portalu Trójmiasto.pl. Głosowanie potrwa tydzień, od 9 do 15 maja. Jerzy Snakowski, który na żywo komentować będzie spektakl proponuje w tym roku: „Poławiaczy pereł” Bizeta, „Otella” Verdiego, „Pajace” Leoncavalla „Cyrulika sewilskiego” Rossiniego i „Turandot” Pucciniego. Wyniki zostaną ogłoszone 16 maja.

Plenerowe projekcje oper na Targu Węglowym cieszą się dużą popularnością nie tylko wśród melomanów. Raz w roku, w jeden z wakacyjnych wieczorów, gdańszczanie tłumnie zasiadają przed ogromnym diodowym ekranem, oglądają wybraną operę i słuchają komentarza na żywo w wykonaniu operowego eksperta – Jerzego Snakowskiego oraz zaproszonego gościa specjalnego. Plenerowy pokaz opery na Targu Węglowym organizowany przez Instytut Kultury Miejskiej odbędzie się już po raz siódmy.

- W tym roku postanowiłem nieco utrudnić Państwu wybór. Do tej pory proponowałem (obok tytułów bardziej znanych) dzieła rzadziej wystawiane, jak choćby opery barokowe. I te ostatnie nigdy nie miały szczęścia w plebiscycie. Co potwierdza tylko tezę, że najbardziej lubimy te piosenki, które dobrze znamy. Zatem w tym roku o Państwa głosy powalczy pięć dzieł zaliczanych do tak zwanego "żelaznego repertuaru" – mówi Jerzy Snakowski.

Link do głosowania: kultura.trojmiasto.pl/Wybierz-tytul-Opery-na-Targu-Weglowym-Glosowanie-do-15-maja-n101347.html

Pierwsze dwie edycje opery na Targu realizowane były w ramach dużego, europejskiego projektu Viva Europa i były to transmisje na żywo oper wystawianych w Walencji. W roku 2012, choć zawieszony został projekt europejski, IKM zdecydował się kontynuować pokazy oper i wybrał inscenizację „La Traviaty” Verdiego ze znanymi kreacjami Anny Netrebko i Rolando Villazona. W 2013 roku pokazaliśmy „Carmen” Georga Bizeta, w roku „Czarodziejski flet” Wolfganga Amadeusza Mozarta wystawiony na Jeziorze Bodeńskim w Bergencji, a w 2015 roku tłumy na Targ Węglowy przyciągnęła „Aida” Giuseppe Verdiego.
Konkursowe opery zaproponowane przez Jerzego Snakowskiego na rok 2016:

1. Georges Bizet, Poławiacze pereł
Oto tort bezowy przyprawiony szczyptą curry. Owa rozgrywająca się na egzotycznym Cejlonie opera to ciąg słodkich, typowo francuskich melodii. Towarzyszą one historii dwóch Cejlończyków, którzy w imię męskiej przyjaźni wyrzekają się miłości do tej samej dziewczyny. Niestety, jeden z kolegów wyłamuje się i uwodzi koleżankę. Ale wybaczamy mu, gdyż efektem jego słabości jest jedna z najpiękniejszych arii operowych – romans Nadira „Je crois entendre encore”. Proponowana inscenizacja nie ma nic z artystycznej prowokacji. To raczej beza-ciągutka, która ciągnie się niespiesznie pośród ładnej niczym gładki maślany krem scenografii. Myślę, że kombinacja kojącej muzyki, dobrego spektaklu i czarującego głosu Patrizi Ciofi i rozgwieżdżone niebo Targu Węglowego może przyprawić nas o maleńkie, słodkie wzruszenia.
Teatro San Carlo w Neapolu (Włochy). 
Reżyseria: Fabio Sparvoli. dyrygent: Gabrielle Ferro.
Chór, Balet i Orkiestra Teatro San Carlo.
W głównych partiach: Patrizia Ciofi (Leila), Dmitri Korczak (Nadir), Dario Solari (Zurga). 
Spektakl z 2014 roku. Czas trwania: 118 minut.

Fragment: 



2. Giuseppe Verdi, Otello
Operowe studium zazdrości i manipulacji. Muzyczne wcielenie dramatu Szekspira. Jedno z najszybszych dzieł Giuseppe Verdiego, wroga dłużyzn i wokalnego wodolejstwa. W tej operze wypadki toczą się w tempie presto, a bohaterom na podjęcie decyzji potrzeba zaledwie kilka taktów. Jednak wysnucie opery z teatralnego dramatu pociąga za sobą konieczność znalezienia wykonawców będących nie tylko najlepszymi śpiewakami, ale i znakomitymi aktorami. Na szczęście w tym wykonaniu partie Otella i Desdemony zostały powierzone wokalistom, którzy doskonale wiedzą, że opera to przede wszystkim teatr, a nie popis śpiewaczy. Aleksandrs Antonienko i obdarzona intrygującą urodą Marina Popławskaja są idealni w rolach małżonków w trakcie przejść. Za pulpitem dyrygenckim - maestro Riccardo Muti, co gwarantuje, że partytura będzie wykonana tak, jak napisał ją Giuseppe Verdi.

Produkcja z Festiwalu Salzburskiego (Austria)
Reżyseria: Stephen Langridge, dyrygent: Riccardo Muti.
Filharmonicy Wiedeńscy, Orkiestra Mozarteum z Salzburga.
W głównych partiach: Aleksandrs Antonenko (Otello), Marina Poplavskaya (Desdemona), Carlos Álvarez (Jagon), Barbara Di Castri (Emilia), Stephen Costello (Cassio), Antonello Ceron (Roderigo), Mikhail Petrenko (Lodovico), Simone Del Savio (Montano).
Spektakl z 2013 roku. Czas trwania: 143 minut.

Fragment: 



3. Ruggiero Leoncavallo, Pajace
Jeśli opera kojarzy się komuś z wyolbrzymionymi emocjami, miłosną awanturą i krwawą, choć okraszoną wysokim „c”, jatką w finale, to bez wątpienia „Pajace” utwierdzą go w tym stereotypie. Oto wędrowny aktorzyna dowiaduje się, że jego młoda żona nie jest mu wierna. Tuż przed wyjściem na scenę przyłapuje ją na miłosnych zabawach z gachem. I jak tu grać komedię, gdy serce pęka z bólu! Zniewaga zostaje okupiona morderstwem i to podwójnym. Opera Leoncavalla w efektownych melodiach i sytuacjach scenicznych ukazuje dosyć banalną prawdę, że podziwiani przez nas artyści, też mają swe wady i kłopoty. W głównej partii znakomity Roberto Alagna, na co dzień szczęśliwy mąż Aleksandry Kurzak.
Arena di Verona (Włochy). 
Reżyseria: David i Federico Alagna. dyrygent: Vjekoslav Sutej.
Orkiestra i Chór Arena di Verona
.
W głównych partiach: Roberto Alagna (Canio), Swietła Wasilewa (Nedda), Alberto Mastromarino (Tonio), Enrico Marrucci (Silvio).
Spektakl z 2007 roku. Czas trwania: 80 minut.

Fragment:



4. Gioacchino Rossini, Cyrulik sewilski
Ten spektakl należy do tenora. Pomimo, że wcielił się nie rolę tytułowego, sprytnego golibrody, ale niezaradnego amanta. Oszałamia słuchacza techniką wokalną, zniewala lekkością wykonania i urokiem osobistym. Peruwiańczyk Juan Diego Florez, bo o nim mowa, od lat uznawany jest za najlepszego wykonawcę tenorowych partii w operach Rossiniego. W tym pięknym wizualnie spektaklu tylko potwierdza swą klasę. Uskrzydla nieco wyświechtaną historyjkę o dziewczynie i chłopaku, którzy przy pomocy przebiegłego służącego przechytrzają stojącego na drodze ku szczęściu starego ramola, pilnującego cnoty dziewczyny jak oka w głowie. I co istotne – świetna inscenizacja Teatru Królewskiego w Madrycie, przywraca dziełu, któremu w tym roku „stuknęło” 200 lat, jego komiczny wymiar.
Teatro Real w Madrycie (Hiszpania). 
Reżyseria: Emilio Sagi, dyrygent: Gianluigi Gelmetti
Chór i Orkiestra Teatro Real Madrid.
W głównych partiach: Juan Diego Florez (Hrabia Almaviva), Maria Bayo (Rosina), Pietro Spagnoli (Figaro), Ruggero Raimondi (Don Basilio), Bruno Praticò (Dr Bartolo), Susana Cordón (Berta), Marcos Moncioa (Fiorello).
Spektakl z 2005 roku. Czas trwania: 167 minut.

Fragment:



5. Giacomo Puccini, Turandot
Chińska księżniczka na skutek traumatycznych doświadczeń rodzinnych jest zdeklarowaną singielką. Wyjdzie za tego, który rozwiąże zadawane przez nią zagadki. Czyli za nikogo, bo żaden z panów nie jest w stanie dorównać jej intelektem. Niczym samce modliszek tracą (i to dosłownie) głowy przy próbie zbliżenia się do Turandot. Do czasu, aż u bram Zakazanego Miasta pojawia się tajemniczy Książę i towarzyszący mu ślepiec z opiekunką. Ta inscenizacja może zainteresować nie tylko melomanów i wielbicieli wokalu (w partii tytułowej – fenomenalna, obdarzona chyba strunami głosowymi ze stali – Maria Gulegina), ale także kinomanów. Przygotował ją Chen Kaige (Złota Palna w Cannes za „Żegnaj, moja konkubino”), który za cel postawił sobie stworzenie rozbuchanego widowiska z monumentalną i piękną scenografią, w której jednak nie gubią się najsubtelniejsze emocje bohaterów. I udało mu się to w 100%! Wizytówką tej opery jest tenorowa aria „Nessun dorma”, która kradnie serca najtwardszych „antyoperowców”.

Palau de les Arts Reina Sofía w Walencji (Hiszpania).
Reżyseria: Chen Kaige, dyrygent: Zubin Mehta.
Orquestra de la Comunitat Valenciana, Cor de la Generalitat Valenciana.
W głównych partiach: Maria Gulegina (Turandot), Marco Berti (Calaf), Alexander Tsymbaljuk (Timur), Alexia Voulgaridou (Liu), Javier Agulló (Altoum).

Spektakl z 2008 roku. Czas trwania: 120 minut.

Fragment:

Powiązane Video Wszystkie video

100 lat Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Łódzkiej - flash mob
Duet „Barcarolle” z opery „Opowieści Hoffmana” J. Offenbacha – Magda Beucher i David Beucher
M. Shinohara - Kassouga
Bogdan Ota - a dream in a dream

Instrumenty i sprzęt muzyczny

RME HDSPe AIO karta muzyczna
Fender Special Edition Custom Telecaster FMT HH gitara elektryczna, podstrunnica palisandrowa

Kontakt


Maria Łakomik
Materiały prasowe, patronaty, treści. Filip Łakomik
Sprawy techniczne, integracje. Prześlij artykuł o muzyce Artykuły sponsorowane
Można bezpłatnie nadsyłać dowolne materiały (tekst/grafika/video) związane z muzyką klasyczną, które Waszym zdaniem powinny znaleźć się w serwisie. Artykuły sponsorowane przyjmujemy poprzez platformę whitepress.

Partnerzy

Księgarnia Alenuty.pl
Sprzedaż nut i książek.
  • księgarnia muzyczna

Sklep Muzyczny.pl
Instrumenty muzyczne.
  • sklep muzyczny
forum muzyczne
kultura w sieci

Copyright © 2011-2020 CameralMusic.pl