1. Start
  2. Artykuły
  3. Wydarzenia muzyczne
  4. 16. Jazztopad Festival od 15 do 24 listopada w Narodowym Forum Muzyki | opisy koncertów
ARTYKUŁ: Wydarzenia muzyczne - 16. Jazztopad Festival od 15 do 24 listopada w Narodowym Forum Muzyki | opisy koncertów

16. Jazztopad Festival od 15 do 24 listopada w Narodowym Forum Muzyki | opisy koncertów

szukaj w artykułach:

15.11.2019, piątek, godz. 19:00 / Friday, 7 pm
Wrocław, NFM, Sala Główna / Main Hall
Charles Lloyd Presents: Wild Man Dance with NFM Filharmonia Wrocławska / NFM Wrocław Philharmonic – premiera / premiere


Charles Lloyd nie zawsze odgrywał rolę jazzowego nestora: zaczynał od bluesa, po drodze zdążył być gwiazdą rocka, modnym jazzmanem, muzykiem awangardowym, ale też samotnikiem, który z wielkich festiwalowych scen uciekał do domu w Big Sur, robiąc sobie kilkuletnie przerwy od aktywnego koncertowania.

Charles Lloyd to nie tylko jeden z najważniejszych żyjących saksofonistów na świecie, lecz także duchowy przewodnik dla wielu muzyków, który od niemal sześćdziesięciu lat konsekwentnie wzbogaca jazzową stylistykę. W swoim dorobku ma najważniejszą amerykańską branżową nagrodę – NEA Jazz Masters, a w dyskografii płyty, które były fonograficznymi krokami milowymi – w tym album Forest Flower, który w latach 60. jako jeden z pierwszych jazzowych krążków został sprzedany w ponadmilionowym nakładzie. Już w czasie studiów grał z Ornette’em Colemanem i Erikiem Dolphym. Później to w jego zespołach rozpędu nabrały kariery Keitha Jarretta i Jacka DeJohnette’a. Dalej była współpraca choćby z wyśmienitymi pianistami, w tym z Michelem Petruccianim, Bobo Stensonem i Bradem Mehldauem. W ostatnich latach artysta z Memphis wcale nie zwalnia tempa i w szeregi swoich zespołów zaprasza najbardziej elektryzujące postacie współczesnej jazzowej sceny, takie jak Bill Frisell, Jason Moran czy Eric Harland.

Osiemdziesięciojednoletni mistyk saksofonu wraca na Jazztopad Festival z repertuarem z koncertowej płyty Wild Man Dance, zarejestrowanej sześć lat temu podczas występu na wrocławskim festiwalu i wydanej w katalogu jednej z najistotniejszych wytwórni na świecie – Blue Note Records. Suita zamówiona przez organizatorów na jubileuszową, dziesiątą edycję Jazztopadu wybrzmi w Polsce po raz drugi – zostanie wykonana razem z NFM Filharmonią Wrocławską w Sali Głównej Narodowego Forum Muzyki.


Charles Lloyd has not always playd the role of a jazz elder: he started with blues, on the way he was a rockstar, swanky jazzman, avant-garde musician, but also a loner who escaped to his home in Big Sur, taking breaks from active concerts for several years.

The Eighty-one-year-old saxophone mystic returns to the Jazztopad Festival with the repertoire from the concert album
Wild Man Dance, recorded six years ago during a performance at Jazztopad and released in the catalogue of one of the most important record companies in the world – Blue Note Records. The suite commissioned by the organizers for the 10th anniversary edition of Jazztopada, will be performed in Poland for the second time, together with the NFM Wrocław Philharmonic in the Main Hall of the National Forum of Music.


16.11.2019, sobota, godz. 19:00 / Saturday, 7 pm
Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall
The Comet Is Coming


The Comet Is Coming roztacza apokaliptyczne wizje i odwołuje się do kosmicznej energii, nie tylko swoją nazwą czy tytułami kompozycji, lecz także poprzez komunikację z fanami, choćby publikując na swojej stronie internetowej nietypowy, owiany kosmiczną tajemniczością manifest zapowiadający koncerty z najnowszym repertuarem. Londyńska grupa ucieka daleko od głównego nurtu muzyki jazzowej. Artyści łączą improwizację saksofonisty, brzmienia syntezatorów oraz intensywną rytmikę perkusisty, by przepuścić całość przez nietypowe dźwiękowe filtry. To kosmiczna mieszanka, w której znajdziemy elementy przypominające różne gatunki muzyczne: od transu i alternatywy, przez hip-hop, po rave i elektropunk, ale również jazz, choć ten korespondujący z tajemniczym nastrojem unoszącym się nad muzyką Mahavishnu Orchestra czy Sun Ra Arkestra.

The Comet Is Coming to formacja wywodząca się z tętniącej wielokulturowością londyńskiej sceny muzycznej. Założony sześć lat temu zespół tworzą muzycy kryjący się pod pseudonimami: saksofonista i klarnecista King Shabaka (Shabaka Hutchings), klawiszowiec Danalogue the Conqueror (Dan Leavers) i perkusista Betamax Killer (Max Hallett). Najbardziej rozpoznawalnym artystą z tego tria jest z pewnością Hutchings – twórca o bardzo szerokim horyzoncie muzycznym, którego nazwisko od kilku lat zdobi plakaty najważniejszych festiwali jazzowych w Europie. Jest on jedną z kluczowych postaci londyńskiego środowiska, a w jego projektach jak w soczewce skupiają się muzyczne trendy współczesnego pokolenia.

W tym roku trio oficjalnie dołączyło do grona artystów reprezentujących legendarną wytwórnię Impulse! Records. W marcu światło dzienne ujrzał ich pierwszy wydany w amerykańskim katalogu album Trust in the Lifeforce of the Deep Mystery. Podobnie jak na płycie, tak i na wrocławskim festiwalu The Comet Is Coming zagra wielowątkowy i nowoczesny materiał, który nie mieści się w ściśle określonych ramach gatunkowych.


The Comet Is Coming offers apocalyptic visions and refers to cosmic energy, not onlwith its name or composition titles, but also by communicating with fans, for example by publishing an unusual, shrouded in cosmic mystery manifesto announcing concerts with the latest repertoire on its webside.

The London group is running away from the mainstream of jazz music. The artists combine the improvisation of the saxophonist, the sound of the synthesizers and the intense rhythm of the drummer to pass the whole through unusual sound filters. This is a cosmic mix in which we find elements reminiscent of various musical genres: from trance and alternative, through hip-hop, to rave and electropunk, but also to jazz, although this corresponds with the mysterious mood hovering over the music of the Mahavishnu Orchestra or Sun Ra Arkestra. The Comet Is Coming is a formation derived from the vibrant multiculturalism of the London music scene. Founded six years ago, the band consists of musicians hiding under the pseudonyms: saxophonist and clarinettist King Shabaka (Shabaka Hutchings), keyboardist Danalogue the Conqueror (Dan Leavers) and drummer Betamax Killer (Max Hallett). The most recognizable artist from this trio is certainly Hutchings – an artist with a very wide musical horizon, whose name has been embellishing the posters of the most important jazz festivals in Europe for several years now. He is one of the key figures of the Londonscene, and his projects focus on the musical trends of the modern generation.

This year, the trio officially joined the group of artists representing the legendary Impulse label! Records. Last March, their first album released in the American catalogue,
Trust in the Lifeforce of the Deep Mystery, was released. Just like on the album, at Jazztopad the Comet Is Coming festival will play a multithreaded and modern material that does not fit into strictly defined genre frames.


17.11.2019, niedziela, godz. 16:00 / Sunday, 4 pm
Wrocław, NFM, foyer -1
Melting Pot Made in Wrocław


Melting Pot Made in Wrocław to pierwsza w historii Jazztopad Festival inicjatywa, która stawia przede wszystkim na improwizację i nieprzewidywalny wynik konfrontacji artystycznych indywidualności – specjalistów w dziedzinie muzyki, sztuk wizualnych oraz ruchu.

Kiedy w 2013 roku idea Melting Pot była jeszcze w zalążku, nikt nie przypuszczał, że z czasem koncerty te staną się festiwalową tradycją. Pomysł, by na jednej scenie spotkali się ludzie reprezentujący różne dziedziny sztuki, okazał się odpowiedzią zarówno na potrzebę artystów, aby działać na żywo, jak i na oczekiwania publiczności, aby w koncercie był element zaskoczenia.
Przebieg spotkań Melting Pot rzeczywiście trudno przewidzieć, jednak najbardziej zdumieni są zawsze sami artyści, których uczestnictwo w tej niezwykłej konfrontacji odbija się głośnym echem. Tak jak w poprzednich latach do udziału w projekcie zostali zaproszeni muzycy z organizacji partnerskich. Do tej pory byli to artyści z Niemiec, Belgii, Holandii, Luksemburgu, Danii, Irlandii, Estonii i oczywiście Polski, pośród których znaleźli się także przedstawiciele sztuk pięknych, tańca czy komiksu.


Melting Pot Made in Wrocław is the first initiative in the history of Jazztopad Festival that focuses primarily on improvisation and tunpredictable results of the confrontation of artistic personages – specialists in the field of music, visual arts and motion.

When in 2013 the idea of Melting Pot was still in the beginning, no one supposed that with time these concerts would become a festival tradition. The idea that people representing various art disciplines would meet on one stage turned out to be a response both to the artists’ need to act live and to the expectations of the audience to give the concert an element of surprise.
The course of Melting Pot meetings is really difficult to predict, however, the artists themselves are the most astonished, and their participation in this project resonates widely. As in previous years, musicians from partner organizations have been invited to participate in the project in 2019. Until now, the Meting Pot has hoseted artists from Germany, Belgium, the Netherlands, Luxembourg, Denmark, Ireland, Estonia and of course Poland, among whom have been representatives of fine arts, dance and comics.



17.11.2019, niedziela, godz. 19:00 / Sunday, 7 pm
Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall
Makaya McCraven


Makaya McCraven nie jest tylko kolejnym wybitnym perkusistą z USA – to artysta zajmujący się rozmieszczeniem rytmu w przestrzeni, a także zapracowany producent i ceniony lider. Urodzony we Francji w 1983 roku, a wychowany w USA w stanie Massachusetts McCraven od początku był otoczony muzyką – jego matka była folkową wokalistką, a ojciec perkusistą grającym m.in. z Archiem Sheppem i Samem Riversem. W czasie nauki jazzowego grania na perkusji jak większość swoich rówieśników słuchał rapu. Sam mówi o tym, że w jego twórczości jazz i hip-hop są jednością, a nie mieszanką stylów, ponieważ dla jego pokolenia tych dwóch gatunków nie dzieli żadna granica – one są nierozłączne.

Debiutancki, autorski krążek McCravena wydany siedem lat temu (Split Decision) zebrał bardzo dobre recenzje, jednak to kolejny album – In the Moment – otworzył artyście drzwi do międzynarodowej kariery. Płyta wydana pod szyldem cenionej chicagowskiej oficyny International Anthem została dostrzeżona nie tylko przez najważniejsze branżowe media. W samych superlatywach napisały o niej również „The New York Times” i „The Wall Street Journal”, a w rankingach podsumowujących rok 2015 nagranie uplasowało się w czołówce zestawień Apple Music, „Los Angeles Times” oraz ankiety krytyków jazzowych ze stacji NPR. Po tym ogromnym sukcesie McCraven wypuścił jeszcze trzy krążki i koncertował na całym świecie, rozwijając swój muzyczny język i zdobywając następne doświadczenia.

Do Wrocławia przyjeżdża z materiałem opublikowanym na zeszłorocznej płycie Universal Beings. Nagranie zostało zarejestrowane podczas czterech sesji koncertowych, na albumie słychać łącznie piętnastu instrumentalistów, a ostateczny kształt nadał jemu w postprodukcji oczywiście sam lider. To muzyka dobrze osadzona w groovie, w sposób naturalny przeplatana melodiami i improwizacjami świetnych artystów. Universal Beings to ekspresyjna dawka współczesnych brzmień wywodzących się z jazzu i gatunków pokrewnych, za którą odpowiada jeden z najciekawszych reprezentantów swojego pokolenia.


Makaya McCraven is not just another outstanding drummer from the USA – he is an artist busy with the distribution of rhythm in space, as well as a hard-working producer and a respected leader. Born in France in 1983 and brought up in the United States in Massachusetts, McCraven was surrounded by music from the very beginning – his mother was a folk singer and his father was a drummer who played, among others, with Archie Shepp and Sam Rivers. While playing jazz, drums, like most of his peers, Makaya listened to rap. He says that in his work, jazz and hip-hop are one, not a mix of styles, because for his generation there is no boundary between these two genres – they are inseparable.

Makaya McCraven comes to Wrocław with the material published on last year’s Universal Beings album. It was recorded during four concert sessions, and fifteen instrumentalists feature on the rec ording, and the leader himself gave it the final shape in post-production. This music is well embedded in groove, in a natural way interspersed with melodies and improvisations of great artists. Universal Beings is an expressive dose of contemporary sounds derived from jazz and related genres from one of the most interesting representatives of his generation.



19.11.2019, wtorek, godz. 19:00 / Tuesday, 7 pm
Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall
Dzień medytacji / Meditation Day:
Ned Rothenberg & Sainkho Namtchylak


Duet tuwańskiej wokalistki i amerykańskiego multiinstrumentalisty to zespół, dla którego nie istnieją granice w muzyce. Projekt jest dziełem dwojga improwizatorów o nieszablonowej wyobraźni muzycznej, wyjątkowej improwizatorskiej intuicji i ogromnych umiejętnościach technicznych. Sainkho Namtchylak i Ned Rothenberg ściśle współpracowali ze sobą w latach 90. – dali wtedy blisko siedemdziesiąt duetowych koncertów i wydali w oficynie Leo Records album Amulet. Po kilkunastu latach przerwy artyści wrócili do wspólnych występów i na nowo zachwycają oraz szokują publiczność na całym świecie.

Namtchylak to wokalistka pochodzącą z Tuwy – autonomicznej republiki w Rosji, graniczącej z Mongolią. Do perfekcji opanowała technikę śpiewu alikwotowego, łącząc go ze swobodną improwizacją i muzyką eksperymentalną. Możliwości jej głosu (skala i ilość opanowanych technik wykonawczych) uchodzą za niedościgniony wzór. Namtchylak od początku lat 90. jest bardzo aktywna – zarówno koncertowo, jak i fonograficznie. W swojej karierze współpracowała z artystami reprezentującymi różne gatunki muzyczne – wśród gwiazd free jazzu wystarczy wymienić takie ikony jak chociażby Peter Kowald i Evan Parker.

Rothenberg to multiinstrumentalista i kompozytor od blisko czterdziestu lat związany z nowojorską sceną muzyki improwizowanej. W swojej twórczości najczęściej korzysta z saksofonu altowego, klarnetów i japońskiego fletu shakuhachi. Posiada bogatą dyskografię, którą wciąż powiększa, najczęściej nagrywając w ramach własnej oficyny wydawniczej (Animul Records) czy chociażby biorąc udział w sesjach nagraniowych wytwórni Johna Zorna (Tzadik Records). Multiinstrumentalista współpracował z takimi gwiazdami jak m.in. Anthony Braxton, Fred Frith i Marc Ribot; na całym świecie jest również uznawany za jednego z mistrzów koncertów solowych. Rothenberg jest także pedagogiem – od lat udziela lekcji mistrzowskich i prowadzi warsztaty m.in. w tak prestiżowych instytucjach jak Berklee College of Music, Stanford University, Australian Institute of Music i swoje macierzyste Oberlin Conservatory.


The duet of a Tuwa singer and American multi-instrumentalist is a band for which there are no boundaries in music. The project is the work of two improvisers with unconventional musical imagination, unique improvisational intuition and enormous technical skills. Sainkho Namtchylak and Ned Rothenberg worked closely together in the 1990s – they gave nearly seventy duo concerts and released the
Amulet album on Leo Records. After a dozen or so years of break, the artists have returned to joint performances and re-enchant and shock the audience all over the world.

Namtchylak is a singer from Tuva – an autonomous republic in Russia, bordering Mongolia. She mastered the technique of overtone singing perfectly, combining it with free improvisation and experimental music. The possibilities of her voice (the scale and number of masterful performance techniques) are regarded as an unsurpassed pattern. Namtchylak has been very active since the beginning of the 1990s – both in concert and as a recordiing artist. She has collaborated with artists representing various musical genres – among the stars of free jazz it is enough to mention icons such as Peter Kowald and Evan Parker.


Rothenberg is a multi-instrumentalist and composer for nearly forty years associated with the New York scene of improvised music. In his work, he most often uses the alto saxophone, clarinets and the Japanese shakuhachi flute. He has a rich discography, which is still expanding, most often recording for his own publishing house (Animul Records) or taking part in recording sessions of the label of John Zorn (Tzadik Records). This multi-instrumentalist has cooperated with such stars as Anthony Braxton, Fred Frith and Marc Ribot; He is also recognized as one of the masters of solo concerts around the world. Rothenberg is also a teacher – he has been teaching master classes for many years and running workshops, among others in such prestigious institutions as the Berklee College of Music, Stanford University, the Australian Institute of Music and his alma mater, the Oberlin Conservatory.


20.11.2019, środa, godz. 19:00 / Wednesday, 7 pm
Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall
Dzień austriacki / Austrian Day:
chuffDRONE, Shake Stew


Austriacka grupa chuffDRONE prezentuje zróżnicowany repertuar jazzowy, otwarty na muzyczne eksperymenty. To formacja bez lidera, która niekonwencjonalnymi kompozycjami i żarliwymi improwizacjami wypracowała oryginalny styl. Piątka niepokornych artystów zagra we Wrocławiu nowy materiał, który w najbliższych miesiącach ukaże się na drugiej płycie zespołu.

Grupa powstała siedem lat temu w Linzu, założyli ją młodzi artyści poszukujący własnego brzmienia. Już w 2013 roku chuffDRONE intensywnie koncertował w austriackich klubach i na festiwalach, a także osiągnął pierwszy ważny sukces, zdobywając BAWAG P.S.K. Next Generation Jazz Award. Poza nagrodą pieniężną kwintet otrzymał możliwość zaprezentowania się przed liczną i wyrobioną publicznością zgromadzoną w najsłynniejszym austriackim klubie jazzowym – Porgy & Bess. Zespół wykorzystał tę szansę na tyle skutecznie, że od tamtego czasu jest regularnie zapraszany do wiedeńskiego klubu. Kilka miesięcy po zdobyciu nagrody grupa zarejestrowała materiał na swoją debiutancką płytę zatytułowaną po prostu chuffDRONE; została ona wydana w 2015 roku pod szyldem wytwórni Jazzwerkstatt. Album zebrał bardzo pozytywne recenzje, dzięki którym kwintet zaczął występować także poza granicami Austrii. Od założenia zespołu wśród jego członków są saksofonistka i klarnecistka Lisa Hofmaninger, kontrabasistka Judith Ferstl oraz perkusistka Judith Schwarz. Ponad rok temu, kiedy to zmienił się skład formacji, do grupy dołączyli pianista Jul Dillier i saksofonista altowy Robert Schröck. Muzyka zespołu stale ewoluuje, a nowi instrumentaliści dodatkowo zmienili jej charakter – również dlatego, że Dillier w swojej twórczości korzysta z nieszablonowych technik wykonawczych, grając na fortepianie preparowanym. Latem chuffDRONE planuje zarejestrować materiał na następną płytę.

Kwintet zagra we Wrocławiu po raz pierwszy, choć w Polsce występował dotąd dwukrotnie. Będzie to jednak jego pierwsza wizyta z premierowym repertuarem.

Shake Stew to septet, który w niecałe trzy lata zawojował austriacką scenę jazzową, a obecnie zdobywa coraz większą rzeszę fanów na rynku międzynarodowym, koncertując m.in. w Maroku, Kanadzie, Meksyku i USA. Wykorzystywanie groove’u oraz czerpanie przez artystów pełnymi garściami z afro-beatu i funku sprawia, że występy Shake Stew generują niepowtarzalną energię tak na scenie, jak i wśród publiczności.

Liderem zespołu jest basista, kompozytor i aranżer Lukas Kranzelbinder. Trzydziestoletni artysta jest obecnie jednym z najbardziej aktywnych muzyków w Austrii. W 2016 roku został poproszony przez Jazzfestival Saalfelden o przygotowanie premierowego projektu, który miał otworzyć tę prestiżową imprezę muzyczną. Występ łączył się także z czterodniową rezydencją grupy na festiwalu. Kranzelbinder do współpracy zaprosił szóstkę wybitnych instrumentalistów reprezentujących młode pokolenie jazzowe z Austrii i Niemiec. Koncert zakończył się spektakularnym sukcesem, a przygotowany przez basistę materiał ukazał się na debiutanckim albumie zespołu The Golden Fang. Płyta została przyjęta entuzjastycznymi recenzjami, a charakterystyczne kompozycje, które składają się z pozornie niezależnych od siebie linii melodycznych, szczególnie zjawiskowo wybrzmiewają na koncertach. Intensywność muzyki Shake Stew to nie tylko kwestia świetnych kompozycji lidera, lecz także żywiołowych improwizacji jego kolegów, w tym podwójnej sekcji rytmicznej (dwóch perkusistów i dwóch basistów). W zeszłym roku grupa wydała drugi krążek Rise and Rise Again, na którym gościnnie, w dwóch utworach, pojawił się znany wrocławskiej publiczności saksofonista Shabaka Hutchings.

Kranzelbinder wraz ze swoim Shake Stew szuka nowych brzmień, stale rozbudowując jazzowy język i inspirując się różnymi gatunkami muzycznymi. Twórczość grupy to nowocześnie brzmiąca, pełna szczerej ekspresji i witalności muzyka młodego pokolenia europejskich artystów.


The Austrian chuffDRONE group presents a diverse jazz repertoire, open to musical experiments. This formation without a leader, with unconventional compositions and ardent improvisations, has developed an original style. Five unruly artists will play in Wrocław a new material which will be released on the band’s second album in the coming months.

The group was formed seven years ago in Linz, founded by young artists seeking their own sound. Already in 2013, chuffDRONE toured extensively in Austrian clubs and festivals, and also achieved the first important success, winning the BAWAG P.S.K. Next Generation Jazz Award. In addition to the money prize, the quintet was given the opportunity to present itself in front of a large and well-established audience gathered in the most famous Austrian jazz club – Porgy & Bess. The band took advantage of this opportunity so effectively that since then it has been regularly invited to the Vienna club. A few months after winning the prize, the group recorded the material for their debut album entitled simply
chuffDRONE; it was released in 2015 on the Jazzwerkstatt label. The album received very positive reviews, thanks to which the quintet started to appear outside of Austria. Since the founding of the band among its members have been saxophonist and clarinetist Lisa Hofmaninger, double bassist Judith Ferstl and drummer Judith Schwarz. Over a year ago, when the line-up of the band changed, the group was joined by pianist Jul Dillier and alto saxophonist Robert Schröck. The music of the band is constantly evolving, and the new instrumentalists have changed its character – also thanks to Dillier using unconventional performance techniques in his work and playing the prepared piano. In the summer, chuffDRONE plans to record the material for the next album.

The quintet will play in Wrocław for the first time, elseshere in Poland it has performed twice so far. However, it will be their first visit with a premiere repertoire.

Shake Stew is a septet, which in less than three years has conquered the Austrian jazz scene, and is now gaining more and more fans on the international market, giving concerts including in Morocco, Canada, Mexico and the USA. The use of groove and afro-beat and funk makes Shake Stew performances radiate with unique energy both on the stage and in the audience.


The band’s leader is the bassist, composer and arranger Lukas Kranzelbinder. The thirty-year-old artist is currently one of the most active musicians in Austria. In 2016, he was asked by Jazzfestival Saalfelden to prepare a premiere project that was to open this prestigious music event. The performance was also associated with the four-day residence of the group at the festival. Kranzelbinder invited six outstanding instrumentalists representing the young jazz generation from Austria and Germany to collaborate. The concert was a spectacular success, and the material prepared by the bass player was released on the debut album The Golden Fang. The album was received with enthusiastic reviews, and the characteristic compositions, which consist of seemingly independent melodic lines, sound phenomenally during concerts. The intensity of Shake Stew’s music is not only a matter of great compositions, but also the elemental improvisations of his colleagues, including the double rhythm section (two percussionists and two bassists). Last year, the group released their second album, Rise and Rise Again, on which the guest saxophonist Shabaka Hutchings appeared in two songs, known to the Wrocław audience.

Kranzelbinder along with his Shake Stew is looking for new sounds, constantly expanding the jazz language and being inspired by different musical genres. The group’s work is a modern sounding music, full of genuine expression and vitality of the young generation of European artists.


21.11.2019, czwartek, godz. 19:00 / Thursday, 7 pm
Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall
Vincent Courtois Trio & Lutosławski Quartet – premiera / premiere


Na koncercie w Polsce Vincent Courtois Trio wraz z Lutosławski Quartet zaprezentuje materiał premierowy, skomponowany na specjalne zamówienie 16. Jazztopad Festival.

Vincent Courtois to jeden z filarów francuskiego środowiska muzyki improwizowanej. W ciągu przeszło trzydziestu lat scenicznej aktywności ten wiolonczelista i kompozytor współpracował z całą plejadą wspaniałych artystów – od twórców awangardowych po słynne postaci jazzu mainstreamowego. Niezależnie od projektu, w którym uczestniczy, Courtois zawsze zachowuje swój niepodrabialny muzyczny styl.

Kariera Francuza rozpoczęła się od klasycznego konserwatorium, jednak zamiłowanie do eklektyzmu skierowało go w stronę mieszania gatunków i technik wykonawczych. Courtois ucieka od stylistycznych podziałów: raz zgłębia swobodną improwizację, innym razem tworzy muzykę teatralną i filmową lub nagrywa materiał bliski world music (z Rabihm Abou-Khalilem). Na liście jego współpracowników znajdziemy tak cenionych improwizatorów jak Louis Sclavis, Joëlle Léandre czy Pierre Favre. Courtois był też zapraszany do udziału w projektach jazzowych gwiazd reprezentujących główny nurt gatunku, wziął udział m.in. w nagraniu albumu Marvellous Michela Petruccianiego z Tonym Williamsem i Dave’em Hollandem w składzie. Doświadczony i ceniony wiolonczelista od kilku lat jest związany z niezależną francuską oficyną La Buissonne, w której wydaje autorskie albumy. Jednocześnie, współtworząc inne projekty, zasila katalogi najbardziej popularnych wytwórni – dobrym przykładem jest wydany dwa lata temu pod szyldem wytwórni ECM rewelacyjny album Asian Fields Variations tria Sclavis, Courtois i Pifarély.

We Wrocławiu Vincent Courtois Trio wystąpi wraz z Lutosławski Quartet. Polski kwartet smyczkowy, jako jeden z zespołów Narodowego Forum Muzyki, jest dobrze znany wrocławskiej publiczności, a także fanom Jazztopad Festival. W poprzednich edycjach Lutosławski Quartet wykonywał już kompozycje gości festiwalu, m.in. Vijaya Iyera, Benoît Delbecqa i Amira ElSaffara, z którymi wystąpił na jednej scenie. Na co dzień zespół koncertuje w prestiżowych salach, prezentując repertuar współczesny, a ważną częścią jego działalności jest popularyzacja dzieł polskich kompozytorów (m.in. Witolda Lutosławskiego i Karola Szymanowskiego). Dotychczasowe doświadczenia i świetne recenzje pokazują, że ten czołowy kwartet smyczkowy potrafi także doskonale odnaleźć się w repertuarze będącym fuzją wielu gatunków.


At the concert in Poland, Vincent Courtois Trio together with Lutosławski Quartet will present premiere material, commissioned by the 16th Jazztopad Festival.

Vincent Courtois is one of the pillars of the French improvised music community. During more than thirty years of stage activity, this cellist and composer has collaborated with a whole range of great artists – from avant-garde musicains to the famous mainstream jazz personages. Whatever the project in which he participates, Courtois always retains his impossible to emulate musical style.

In Wrocław, Vincent Courtois Trio will perform together with Lutosławski Quartet. The Polish string quartet, as one of the ensembles of the National Forum of Music, is well known to the Wrocław audience, as well as fans of the Jazztopad Festival. In previous editions, Lutosławski Quartet performed compositions by festival guests, including Vijay Iyer, Benoît Delbecq and Amir ElSaffar, with whom it performed on one stage. On a daily basis, the quartet performs in prestigious halls, presenting a contemporary repertoire, and an important part of its activity is the advocacy of works by Polish composers (including Witold Lutosławski and Karol Szymanowski). Past experience and great reviews show that this leading string quartet fells at home in a repertoire that is a fusion of many genres.



22.11.2019, piątek, godz. 19:00 / Friday, 7 pm
Wrocław, NFM, Sala Czerwona / Red Hall
Grzegorz Tarwid solo
Nicole Mitchell: Artifacts Trio & NFM Orkiestra Leopoldinum / NFM Leopoldinum Orchestra – premiera / premiere

Grzegorz Tarwid to jeden z najciekawszych artystów młodego pokolenia – pianista i kompozytor, którego kreatywność wykracza daleko poza muzykę jazzową.

Tarwid zafascynowany mainstreamowym jazzem zaczął koncertować w warszawskich klubach już jako nastolatek. Na studia wybrał Kopenhagę i Rhythmic Music Conservatory, gdzie zainspirowali go przede wszystkim duńscy pianiści – Carsten Dahl oraz Jacob Anderskov. W Kopenhadze występował m.in. z Kasperem Tomem Christiansenem i Tomaszem Dąbrowskim. W ramach programu Erasmus Tarwid spędził też jeden semestr w Kolonii w Niemczech, gdzie współpracował z uznanym kontrabasistą Robertem Landfermannem oraz zyskującym coraz większą popularność zespołem Just Another Foundry. Wówczas twórczość artysty zaczęła zmierzać w kierunku europejskiej muzyki współczesnej. W zeszłym roku Tarwid spędził blisko dwa miesiące w Nowym Jorku, pobierając lekcje u swoich idoli, takich jak pianistka Kris Davis, nestor muzyki freejazzowej William Parker czy pianista Jason Moran. O jego dużej aktywności świadczy nie tylko liczba zespołów, które prowadzi niemal równocześnie (m.in. duet Diomede, trio Sundial, kwartet z Aramem Sheltonem, Tomo Jacobsonem i Håkonem Berrem), lecz także pokaźna już dyskografia i liczba formacji, z którymi dwudziestopięciolatek współpracuje w charakterze sidemana. Do tego trzeba dodać projekty specjalne, jak choćby gershwinowski Koncert fortepianowy F-dur wykonany we współpracy z Marcinem Maseckim. W swojej krótkiej, ale intensywnej karierze pianista grał też w zespołach legend polskiego jazzu: u Zbigniewa Namysłowskiego i Kazimierza Jonkisza.

W ramach wrocławskiego koncertu Tarwid przedstawi najnowszy solowy program, złożony z autorskich kompozycji, w których jednak najważniejszą rolę odgrywać będzie improwizacja.


Nicole Mitchell to flecistka, kompozytorka i pedagog, ale też jedna z kluczowych postaci reprezentujących muzyczne środowisko z Chicago. Charakterystyczna scena Wietrznego Miasta jest kolebką afroamerykańskiego jazzu ukierunkowanego na swobodną improwizację. Mitchell jako zaangażowana artystka od początku lat 90. poszerza ten nurt, nie tylko prowadząc swoje zespoły i nagrywając płyty, lecz także działając w Association for the Advancement of Creative Musicians. Mitchell jako pierwsza kobieta w historii pełniła też funkcję szefowej tej zasłużonej organizacji.

Jest uznawana przez dziennikarzy z całego świata za jedną z najwybitniejszych flecistek na jazzowym rynku, o czym świadczą doroczne ankiety w magazynie „DownBeat” i zestawienia Jazz Journalists Association. Artystka współpracowała z takimi mistrzami free jazzu jak m.in. Roscoe Mitchell, Bill Dixon, Anthony Braxton i Muhal Richard Abrams. Jest laureatką wielu nagród, w tym tak prestiżowych jak Herb Alpert Award in the Arts oraz Doris Duke Artist Award. Poza koncertami i nagraniami Mitchell działa także na polu naukowym; współpracuje z uczelniami w Chicago i Pittsburghu. Artystka na specjalne zamówienie wrocławskiego festiwalu przygotowała premierowe kompozycje na trio i orkiestrę kameralną. Jej zespół uzupełniają wiolonczelistka Tomeka Reid i perkusista Mike Reed. To topowi muzycy wywodzący się z chicagowskiego środowiska, którzy współpracują i nagrywają z Mitchell już od kilku lat, ale równolegle prowadzą własne zespoły i wypracowali sobie silne pozycje na arenie międzynarodowej. Amerykanom towarzyszyć będzie NFM Orkiestra Leopoldinum. To zespół o czterdziestoletniej tradycji, który zdobył uznanie za granicą, występując na najważniejszych europejskich festiwalach. Orkiestra wykonuje przede wszystkim dzieła kompozytorów klasycznych z XX i XXI wieku, ale występowała również z gwiazdami jazzu, chociażby podczas koncertu w ramach obchodów Światowego Dnia Jazzu w 2016 roku, kiedy to wspólnie z Vijayem Iyerem zaprezentowała jego kompozycje.


Grzegorz Tarwid is one of the most interesting artists of the young generation – a pianist and composer whose creativity goes far beyond jazz music.

As part of the Wrocław concert, Tarwid will present the latest solo programme consisting of original compositions, in which the most important role will be played by improvisation.

Nicole Mitchell is a flutist, composer and teacher, but also one of the key figures representing the musical milieu of Chicago. The scene of the Windy City is the cradle of African American jazz focused on free improvisation. Mitchell, as a committed artist since the beginning of the 90s, has been extending this trend, not only running her bands and recording albums, but also acting in the Association for the Advancement of Creative Musicians. Mitchell has also been the first woman in history to be the head of this prestigious organization.

The American artists will be accompanied by the NFM Leopoldinum Orchestra. This is an ensmeble with forty years of tradition that has gained recognition abroad, playing at the most important European festivals. The orchestra performs primarily works of classical composers from the twentieth and twenty-first century, but has also performed with jazz stars, for example during the concert celebrating the World Jazz Day in 2016, when together with Vijay Iyer it presented his compositions.



23.11.2019, sobota, godz. 19:00 / Saturday, 7 pm
Wrocław, NFM, Sala Główna / Main Hall
Danilo Pérez: Global Messengers – premiera / premiere
Piotr Damasiewicz: Power of the Horns – premiera płyty / album premiere


Danilo Pérez to nie tylko światowej sławy pianista jazzowy, lecz także ceniony pedagog, wybitny kompozytor, ambasador kultury panamskiej oraz zaangażowany aktywista społeczny i kulturowy. Od blisko dwóch dekad współtworzy jeden z najważniejszych zespołów naszych czasów – kwartet Wayne’a Shortera, z którym zdobył wszystkie kluczowe wyróżnienia, odwiedził każdy istotny festiwal i nagrał takie płyty jak m.in. Beyond the Sound Barrier dla Verve Records i Emanon dla Blue Note Records.

Artysta już od trzydziestu lat buduje swoją imponującą dyskografię, w której nie brak zarówno cenionych albumów autorskich, jak i płyt nagranych z ikonami jazzu (takimi jak Dizzy Gillespie, Paquito D’Rivera, Tom Harrell czy Roy Haynes). Panamczyk jest uznanym na całym świecie kompozytorem, na którego ręce specjalne zamówienia składały tak prestiżowe instytucje, jak m.in. Carnegie Hall, Lincoln Center for the Performing Arts i Banff Centre. Pérez jest dyrektorem artystycznym Berklee Global Jazz Institute, prowadzi własną fundację wspierającą młodych muzyków z Panamy, otrzymał tytuł „Artysty dla Pokoju” UNESCO, a swoją postawą zawsze stara się budować atmosferę wzajemnej tolerancji. Danilo Pérez’s Global Messengers to projekt niosący ze sobą ideę pojednania. Pianista i lider chce za pomocą różnych tradycji muzycznych pokazać, że sztuka może być gruntem dla zgody, a misja artystów może wykraczać poza świat dźwięków. Jak wskazuje idea i nazwa projektu, składa się on z międzynarodowego grona artystów. Poza panamskim pianistą tworzą go: amerykańska wokalistka Farayi Malek, Grek Vasilis Kostas grający na laouto (grecka lutnia), skrzypek Layth Al-Rubaye z Jordanii oraz wiolonczelista Naseem Alatrash i perkusjonista Tareq Rantisi – obaj pochodzący z Palestyny. Na 16. Jazztopad Festival grupa Danilo Pérez’s Global Messengers wykona premierowy materiał zamówiony przez wrocławską imprezę we współpracy z EFG London Jazz Festival, Detroit Jazz Festival oraz TELUS Center.

Liczna grupa wybitnych improwizatorów zrzeszona pod dowództwem Damasiewicza z jednej strony, czerpiąc z afrykańskich korzeni muzyki jazzowej i wyrazistej ekspresji, wprowadza słuchaczy w ekstatyczny trans, a z drugiej strony potrafi zaprezentować konceptualną suitę nawiązującą bezpośrednio do europejskiej muzyki współczesnej. To dlatego, że siłą zespołu jest stylistyczna elastyczność i suma talentów jego członków.

Liderem Power of the Horns jest Piotr Damasiewicz, laureat nagrody Warto, zdobywca statuetki Fryderyk oraz uczestnik międzynarodowych inicjatyw Take Five Europe i Jazz Plays Europe. W swoim dorobku ma pięć autorskich płyt oraz cztery, na których występował jako współlider. W 2007 roku ideą utytułowanego trębacza z Wrocławia było zebranie młodych artystów gotowych do wspólnego tworzenia w ramach szerokiej kategorii muzyki improwizowanej. Założony w tym celu zespół Power of the Horns zaczął odgrywać rolę szerokiej platformy przełamującej podziały stylistyczne. Jak mówi sam lider – na początku chodziło o uwolnienie energii w ramach zbiorowej improwizacji. Przez ponad dekadę istnienia grupy jej ciągle zmieniający się skład zasilało kilkudziesięciu muzyków z różnych krajów, a jej fundament zawsze stanowiła powiększona sekcja rytmiczna i silna sekcja dęta. Obecnie wśród członków Power of the Horns są m.in. Maciej Obara, Grzegorz Tarwid, Paweł Niewiadomski, Gerard Lebik i Samuel Hall. Zespół Power of the Horns od początku istnienia nie tylko zmieniał skład, lecz także rozwijał różne gałęzie muzyki. W swojej twórczości formacja odwołuje się do korzeni free jazzu – do afroamerykańskiej sceny lat 60. i grup pokroju Art Ensemble of Chicago – jednak Damasiewicz potrafi też przedstawić repertuar dużo bardziej awangardowy, zbliżony do stylistyki London Improvisers Orchestra. Tak było w przypadku skomponowanej przez lidera suity z muzyką współczesną, której premiera odbyła się podczas obchodów Międzynarodowego Dnia Jazzu w 2015 roku. Następnie po dwuletniej przerwie grupa zaprezentowała się na specjalnym koncercie z gościnnym udziałem Jamesa Cartera (ponownie odwołała się w swoim występie do amerykańskich i afrykańskich tradycji), a rok później zachwyciła międzynarodową publiczność na targach jazzahead! w Bremie. Ponieważ koncert ten wzbudził duże zainteresowanie, Piotr Damasiewicz zdecydował się skomponować nowy materiał i zarejestrować go w studiu. Po sześciu latach od wydania albumu Alaman Power of the Horns wraca na rynek fonograficzny – koncert w ramach 16. Jazztopad Festival będzie premierą najnowszego wydawnictwa zespołu.


Danilo Pérez is not only a world-renowned jazz pianist, but also a respected educator, an outstanding composer, ambassador of Panamanian culture and a committed social and cultural activist. For almost two decades, he has been co-creating one of the most important bands of our time – the Wayne Shorter quartet, with which he has won all the key awards, visited every major festival and recorded such albums as Beyond the Sound Barrier for Verve Records and Emanon for Blue Note Records.

Danilo Pérez’s Global Messengers is a project that brings with it the idea of reconciliation. The pianist and leader wants to show through various musical traditions that art can be the ground for harmony, and the mission of artists can go beyond the world of sounds. As the idea and the name of the project indicate, it consists of an international group of artists. Apart from the Panama pianist, it is made up of: American singer Faraya Malek, Greek Vasilis Kostas playing laouto (Greek lute), violinist Layth Al-Rubaye from Jordan and cellist Naseem Alatrash and percussionist Tareq Rantisi – the latter two hailing from Palestine. At the 16th Jazztopad Festival, Danilo Pérez’s Global Messengers will perform the premiere material commissioned by Jjazztopad in cooperation with the EFG London Jazz Festival, the Detroit Jazz Festival and the TELUS Center.

A big group of prominent improvisers under Damasiewicz’s command on the one hand, drawing from African roots of jazz music and impressive expression, introduces listeners into an ecstatic trance, and on the other hand it can present a conceptual suite referring directly to European contemporary music. This is because the band’s strength is stylistic flexibility and the sum of talents of its members.

Six years after the release of the album,
Alaman Power of the Horns returns to the phonographic market – during the concert under the 16th Jazztopad Festival the premiere performance of the band’s latest musical material will take place.


23.11.2019, sobota, godz. 22:00 / Saturday, 10 pm
Wrocław, Klubokawiarnia Mleczarnia / Mleczarnia Club & Cafe
Longhand Trio


Longhand Trio to kanadyjski zespół wykonujący muzykę, która nie jest łatwa do zaszufladkowania. Artyści przede wszystkim czerpią z jazzu, rocka i bluesa, jednak pod wpływem chwili ich twórczość potrafi skręcić w kierunku psychodelicznej improwizacji, a krótko później przenieść się w stronę błogiej i kojącej ballady. Szerokie spektrum muzycznych inspiracji, z których czerpie zespół, oddaje złożony charakter dźwiękowego środowiska Vancouver, ale także wynika z artystycznej elastyczności członków grupy, którzy udzielają się w wielu zespołach jednocześnie.

Formacja składa się z trzech wybitnych instrumentalistów reprezentujących niezwykle interesującą scenę muzyki kreatywnej z Vancouver. Najbardziej utytułowanym z nich jest gitarzysta Tony Wilson, znany już wrocławskiej publiczności – w 2017 roku wystąpił na Jazztopad Festival z zespołem Pugs and Crows. Wilson obok wiolonczelistki Peggy Lee i gitarzysty Rona Samwortha jest uznawany za jedną z najważniejszych postaci kanadyjskiej sceny muzyki kreatywnej, uchodzi też za czołowego przedstawiciela stylu West Coast. To właśnie kompozycje Wilsona tworzą w większości repertuar Longhand Trio. Formację współtworzy basista Russell Sholberg, który z Pugs and Crows zdobył najbardziej prestiżową nagrodę kanadyjskiego przemysłu fonograficznego Juno Award; współpracuje on też z wokalistką Alicią Hansen oraz zespołami Tyson Naylor Trio i Airplane Trio, jak również z artystami, którym bliżej do muzyki popularnej, np. z Nicholasem Krgovichem. Na perkusji zagra Skye Brooks, który także ma na swoim koncie statuetkę Juno Award i jest muzykiem bardzo aktywnym, współpracującym jednocześnie z wieloma zespołami i biorącym udział w projektach specjalnych (m.in. z Inhabitants, Fond of Tigers, Ronem Samworthem i Vedą Hille).

Muzycy współpracują ze sobą od lat, i to nie tylko w ramach grupy Longhand Trio, lecz także w zespołach sygnowanych nazwiskiem gitarzysty – w kwartecie i sekstecie Wilsona. Mają na koncie dwa nagrania pod wspólnym szyldem. Od ukazania się debiutanckiego Longhand mija w tym roku osiem lat. Świetnie zgrana grupa nie boi się podejmować współpracy również z innymi artystami – dobrym przykładem jest drugie nagranie Longhand with Tyson Naylor z 2015 roku. W trakcie koncertów muzycy korzystają z szerokiej palety stylistycznej, przekuwając indywidualne doświadczenia, wypracowane w różnych projektach, w zróżnicowany repertuar, który prezentują z wielką swobodą.


Longhand Trio is a Canadian band performing music that is not easy to label. The artists primarily draw from jazz, rock and blues, but under the influence of the moment their work can turn towards psychedelic improvisation, and shortly afterwards move to a blissful and soothing ballad. The broad spectrum of musical inspirations reflects the complex nature of Vancouver’s sound environment, but also derives from the flexibility of the group’s members, who are involved in many bands at the same time.

The formation consists of three outstanding instrumentalists representing the hugely interesting scene of creative music in Vancouver. The most successful of them is guitarist Tony Wilson, already known to the Wrocław audience – in 2017 he performed at the Jazztopad Festival with the band Pugs and Crows. Wilson, along with cellist Peggy Lee and guitarist Ron Samworth, is considered one of the most important figures in the Canadian creative music scene, and he is also a leading representative of the West Coast style. It is Wilson’s compositions that form the core of Longhand Trio repertoire. The group features bassist Russell Sholberg, who with Pugs and Crows has won the most prestigious award of the Canadian record industry Juno Award; he also collaborates with the vocalist Alicja Hansen and the Tyson Naylor Trio and Airplane Trio, as well as playing with artists who are closer to popular music, eg with Nicholas Krgovich. Skye Brooks will play the drums, who also has a Juno Award and is a very active musician, cooperating at the same time with many bands and taking part in special projects (including Inhabitants, Fond of Tigers, Ron Samworth and Veda Hille).


The musicians have beenworking with each other for years, and not onlyin the Longhand Trio, but also in the Wilson quartet and sextet. Together, they have made two recordings.Ghis year makrs the eighth anniversary of tehir recording debut – Longhand. The well-blended group is not afraid to cooperate with other artists – a good example is the second recording of Longhand with Tyson Naylor from 2015. During the concerts, the musicians use a wide palette of stylistics, converting individual experiences, developed in various projects, into a diverse repertoire which they present with great ease.


24.11.2019, niedziela, godz. 19:00 / Sunday, 7 pm
Wrocław, NFM, Sala Główna / Main Hall
Vijay Iyer & Wadada Leo Smith: A Cosmic Rhythm with Each Stroke
Anouar Brahem Quartet: The Astounding Eyes of Rita

Wadada Leo Smith to niepodważalny autorytet i żyjąca legenda muzyki improwizowanej. Vijay Iyer jest z kolei jednym z najistotniejszych przedstawicieli współczesnego jazzu. Ich współpraca zaczęła się piętnaście lat temu, kiedy Smith zaprosił Iyera do swojego Golden Quartet. Kilka lat później pianista podpisał kontrakt z oficyną ACT, skupił się na własnych zespołach, z czasem trafił na okładki muzycznych pism i wypracował sobie pozycję jednego z liderów światowego jazzu. Smith od późnych lat 60. podąża własną drogą awangardowego poszukiwacza, improwizatora i niezwykle płodnego artysty: współtworzył Association for the Advancement of Creative Musicians, nagrał Ten Freedom Summers, stał się nestorem free jazzu.

Cztery lata temu Iyer i Smith zostali poproszeni przez Metropolitan Museum of Art o stworzenie muzyki inspirowanej twórczością hinduskiej artystki Nasreen Mohamedi. Zamówienie wystosowane przez najstarsze amerykańskie muzeum zaowocowało później sesją nagraniową w nowojorskim Avatar Studios i płytą A Cosmic Rhythm with Each Stroke, która została z wielkim zachwytem przyjęta przez dziennikarzy na całym świecie. Poetyka muzycznej opowieści duetu bywa surowa, dynamiczna i zimna, by chwilę później zmienić się w formę uduchowioną, wrażliwą, ale nadal abstrakcyjną. Artystów dzieli trzydzieści lat, a więc całe pokolenie, jednak nie słychać tego w ich muzyce, a kiedy Wadada Leo Smith mówi o Vijayu Iyerze, nie można wyczuć relacji nauczyciel – uczeń. To równoprawni muzycy, którzy wzajemnie się inspirują. Duet to układ piekielnie wymagający, jednak właśnie koncerty takich formacji jak tandem Smitha i Iyera przypominają, że do powstania wielkich dzieł nie zawsze trzeba orkiestr, szczególnie gdy spotyka się dwóch artystów, którzy potrafią wykreować nieskończoną ilość muzycznych barw i nastrojów.

Anouar Brahem to prekursor łączenia brzmień wywodzących się oryginalnie z basenu Morza Śródziemnego z muzyką europejską i amerykańską. Artysta jest wirtuozem gry na oudzie – instrumencie zwanym też lutnią arabską, związanym z kulturą Bliskiego Wschodu. Urodzony w Tunezji muzyk jest jednym z najbardziej charakterystycznych reprezentantów legendarnej wytwórni ECM, z którą współpracuje od początku lat 90.

Po studiach w tuniskim konserwatorium Brahem przeniósł się na cztery lata do Paryża, gdzie jego kariera zaczęła nabierać tempa. Już w latach 80. zrewolucjonizował rolę oudu, zapraszając do współpracy przedstawicieli jazzu i muzyki cygańskiej. Nastrój towarzyszący jego kompozycjom w sposób naturalny skierował jego twórczość w stronę muzyki filmowej; artysta pisał również muzykę do spektakli teatralnych i baletowych. Po powrocie do Tunezji zdobył najważniejszą w kraju statuetkę przemysłu fonograficznego – Tunisian Music Award – i objął stanowisko szefa City of Tunis Music Ensemble. W 1989 roku Brahem zachwycił swoją twórczością Manfreda Eichera (właściciela wytwórni ECM), co okazało się punktem zwrotnym w jego karierze. Dzięki swoim nagraniom dla monachijskiej oficyny zaczął zdobywać światowy rozgłos. Stworzył indywidualny styl na pograniczu muzyki etnicznej i jazzu, brzmienie, w którym wpływy europejskie przeplatają się z arabskimi. Współpracował z uznanymi jazzmanami, takimi jak Jan Garbarek, Jack DeJohnette, John Surman i Dave Holland. Z roku na rok Brahem coraz bardziej ugruntowywał swoją pozycję oraz zdobywał coraz liczniejsze grono fanów. Dziś jest międzynarodową gwiazdą i odwiedza najważniejsze światowe festiwale. W tym roku mija dziesięć lat od premiery albumu The Astounding Eyes of Rita – jednej z najsłynniejszych płyt w dyskografii Brahema, za którą muzyk został uhonorowany prestiżową nagrodą Echo Jazz. W nagraniu ośmiu kompozycji lidera udział wzięli: niemiecki klarnecista Klaus Gesing, pochodzący z Libanu perkusjonista Khaled Yassine i szwedzki basista Björn Meyerm. Kwartet Brahema w niezmienionym składzie przybędzie na 16. Jazztopad Festival, by zaprezentować polskiej publiczności repertuar właśnie z albumu The Astounding Eyes of Rita.


Wadada Leo Smith is an undisputed authority and living legend of improvised music. Vijay Iyer is one of the most important representatives of contemporary jazz.

Their collaboration began fifteen years ago when Smith invited Iyer to his Golden Quartet. A few years later, the pianist signed a contract with the ACT label, focused on his own bands, and in time he began to appear on the covers of music magazines and established himself as one of the world’s jazz leaders. Since the late 1960s, Smith has been following his own path of avant-garde seeker, improviser and extremely prolific artist: he co-founded the Association for the Advancement of Creative Musicians, recorded Ten Freedom Summers, became the doyen of free jazz. They are equal in musicianship inspiring each other. The duet is a hellishly demanding arrangement, but the concerts of such line-ups as the tandem of Smith and Iyer remind us that the creation of great works does not always need orchestras, especially when two artists meet who can create an infinite number of musical colours and moods.

Anouar Brahem is a forerunner of combining sounds originating in the Mediterranean with European and American music. The artist is a virtuoso of playing on the oud – an instrument also known as the Arabic lute associated with the culture of the Middle East. Born in Tunisia, he is one of the most characteristic representatives of the legendary ECM label, with which he has been cooperating since the early 1990s.

This year marks the ten years since the release of
The Astounding Eyes of Rita – one of the most famous albums in Brahem’s discography, for which he was honored with the prestigious Echo Jazz award. The eight compositions of the leader included German clarinetist Klaus Gesing, Lebanese drummer Khaled Yassine and Swedish bassist Björn Meyerm. The Brahem Quartet in the same line-up will appear at the 16th Jazztopad Festival to present the repertoire from The Astounding Eyes of Rita to the Polish audience.

Organizator zastrzega sobie możliwość dokonania zmian w programie. / Please note that the programme is subject to change.



kategoria: Wydarzenia muzyczne




© CameralMusic 2011 by programista | design: studiobaklazan.pl